Info

News archive

Recensie NRC 'Sax avec Elan'

Jan 20

Saxy chansons vol levenslust

Er spreekt veel vóór de combinatie saxofoons met chanson. Je waant je meteen in vaudevillesfeer. Daarbij lijken de saxofoonvirtuozen van het Amstel Quartet (o.a. Ties Mellema) zich in elk idioom thuis te voelen, zeker ook bij het wufte elan van de al decennia in Nederland gevestigde chansonnier Philippe Elan. Die maakte talrijke gevarieerde chanson-cd’s, waarvan de eerste (1990) een Edison won. In een kwart eeuw heeft zijn stem iets aan gruizigheid gewonnen, maar de levenslust is die van het eerste uur. Sax avec Elan! bevat 18 liedjes uit voornamelijk het Franse chansonrepertoire maar (tekenend voor Elans muzikale omnivorisme) zijn ook Drake, Shaffy en Bannink vertegenwoordigd. Sommige bloeien op in saxofoonarrangement, andere minder. Ne me quitte pas wordt er, ofschoon compromisloos gezongen, wat vlezig van. Maar het nostalgisch idioom van Trenet klinkt heerlijk en in Barbara’s Une petite cantate zijn Elan en de saxofoons op hun sterkst: intiem, sfeervol en warm van timbre.

Mischa Spel